उफराटे हिशोब माझे
कोणाला कळले होते
मन ओले होते माझे
अन् म्हणून जळले होते
मी वजा जमेतून होतो
अन् जमा वजेस्तव होतो
हे गणित समजले तेंव्हा
आयुष्य निवळले होते
नवनीत सुखाचे आले
शब्दांच्या पात्रांवरती
मी आईच्या हातांनी
बघ दुःख घुसळले होते
जगण्याच्या पानावरती
स्वप्नांशी जमल्या गप्पा
मग मुहूर्त मरणाचेही
कंटाळून टळले होते
दुसर्या दिवशी दुःखांचा
बघ वासही आला नाही
नयनांचे पेले माझ्या
रात्रीच विसळले होते
Sandeep Khare
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
No comments:
Post a Comment