गीत माझ्या लेखणीचे एवढे भिनले तिला ;
ती लिहाया बैसली अन् मी सुचाया लागलो !
शोधले माझेच पत्ते आत मी माझ्या किती...
हरवलो तेव्हाच कोठे सापडाया लागलो !
मज न आता थोडकी आशा कुणी की "वा" म्हणा !
आज मी माझ्याचसाठी गुणगुणाया लागलो !
काय हे आयुष्य माझे, काय हे जगणे तरी,
मी मला सोडून सर्वां आवडाया लागलो...
Sandeep Khare
Tuesday, July 28, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment